Mengangkut daging yang ditanam menghadirkan cabaran unik disebabkan oleh peraturan global dan keperluan keselamatan yang berbeza. Faktor utama seperti kawalan suhu, kebolehkesanan, dan pematuhan kastam berbeza di setiap rantau, mempengaruhi kos logistik dan garis masa. Berikut adalah ringkasan cepat:
- Amerika Syarikat: Peraturan dua agensi (FDA dan USDA). Kawalan suhu yang ketat, kebolehkesanan terperinci, dan larangan di peringkat negeri merumitkan logistik. Kelulusan adalah sederhana dalam kelajuan tetapi mahal.
- Kesatuan Eropah: Klasifikasi makanan baru dengan proses kelulusan berpusat. Akses kepada 27 negara anggota setelah diluluskan, tetapi prosesnya panjang (18–36 bulan) dan mahal. Larangan kebangsaan di beberapa negara menambah kerumitan.
- Asia-Pasifik: Singapura mendahului dengan kelulusan cepat (9–12 bulan) dan langkah keselamatan yang disesuaikan.Australia dan New Zealand berkongsi rangka kerja yang bersatu tetapi menghadapi jangka masa yang panjang disebabkan oleh rundingan awam. Halangan perdagangan kekal sebagai cabaran di seluruh rantau ini.
Perbandingan Pantas:
| Wilayah | Kekuatan | Cabaran | Garis Masa Kelulusan |
|---|---|---|---|
| Amerika Syarikat | Rangka kerja pengawalseliaan yang mantap | Larangan peringkat negeri, kos pematuhan tinggi | Sederhana |
| Kesatuan Eropah | Akses pasaran tunggal ke 27 negara | Proses kelulusan yang panjang, larangan kebangsaan | 18–36 bulan |
| Asia-Pasifik | Sistem pantas dan fleksibel Singapura | Halangan perdagangan, pasaran lebih kecil | 9–12 bulan (SG) |
Memahami perbezaan ini adalah kritikal untuk perniagaan yang bertujuan untuk mengedarkan daging yang diternak secara global. Syarikat mesti selaras dengan piawaian tempatan, mengekalkan rekod terperinci, dan menavigasi keperluan perdagangan yang kompleks untuk memastikan pematuhan.
Perbandingan Piawaian Logistik Daging Ternakan Global Mengikut Wilayah
Keadaan Industri 2023: Daging dan makanan laut ternakan
sbb-itb-ffee270
1. Peraturan Logistik Amerika Syarikat
Amerika Syarikat mempunyai sistem dua agensi untuk mengawal selia logistik, membahagikan tanggungjawab antara FDA dan USDA-FSIS. Rangka kerja ini secara langsung mempengaruhi bagaimana kawalan suhu, kebolehkesanan, dan tarif diuruskan di seluruh rantaian bekalan. FDA menyelia fasa pra-penuaian, yang merangkumi pengumpulan sel, perbankan, dan penanaman sehingga biomassa dituai dari bioreaktor. Pada ketika itu, bidang kuasa beralih kepada Perkhidmatan Keselamatan dan Pemeriksaan Makanan USDA (FSIS), yang mengawal piawaian untuk daging dan unggas darat[5][8].
Piawaian Kawalan Suhu
Sebaik sahaja dituai, daging yang ditanam mesti memenuhi keperluan keselamatan dan pengendalian yang sama seperti daging konvensional[6]. Ini bermakna kawalan suhu semasa penyimpanan dan pengangkutan tertakluk kepada peraturan USDA-FSIS, seperti yang digariskan dalam Akta Pemeriksaan Daging Persekutuan (FMIA) dan Akta Pemeriksaan Produk Ayam (PPIA)[8] . FSIS juga mewajibkan bahawa kakitangan pemeriksaan memantau operasi sekurang-kurangnya sekali setiap syif[9][7].
Keperluan Kebolehkesanan
Kemudahan yang terlibat dalam pengeluaran daging yang ditanam mesti mendaftar dengan FDA dan mengekalkan pelan keselamatan makanan bertulis, yang merangkumi analisis bahaya dan kawalan pencegahan.Setelah biojisim dituai, Grant of Inspection mesti diperoleh daripada USDA-FSIS, dan pengendali mesti melaksanakan pelan HACCP dengan rekod diselenggara berdasarkan setiap syif[7] [10][9]. Untuk memudahkan pengawasan, FDA berkongsi dokumen konsultasi prapasaran dengan USDA-FSIS. Selain itu, label untuk produk ini mesti diluluskan terlebih dahulu oleh FSIS Labelling and Programme Delivery Staff dan mesti dengan jelas menunjukkan bahawa produk tersebut adalah daging yang ditanam[5][8]. Proses pengesanan terperinci ini memainkan peranan penting dalam mengatasi cabaran kastam dan tarif.
Kastam/Tarif
Bagi pengeksport asing, mendapatkan akses ke U.S. pasaran memerlukan sistem peraturan mereka dianggap setara oleh FSIS[9][7].Proses ini melibatkan audit menyeluruh terhadap rangka kerja peraturan negara pengeksport, mewujudkan halangan bukan tarif kepada perdagangan. Setelah kesetaraan disahkan, negara tersebut mesti disenaraikan dalam Perpustakaan Import FSIS mengikut spesies. U.S. pengeksport, sebaliknya, mesti menggunakan Sistem Maklumat Kesihatan Awam (PHIS) untuk mendapatkan sijil eksport, mengikut arahan siri FSIS 9000[9]. Keperluan ini menambah satu lagi lapisan kerumitan kepada pematuhan.
Kos Pematuhan
Memenuhi keperluan agensi dua kali datang dengan kos yang ketara. Syarikat mesti mengekalkan log PHIS berasaskan syif, mendapatkan label yang telah diluluskan terlebih dahulu untuk setiap produk, dan menavigasi rangka kerja peraturan yang kompleks[9]. Infrastruktur juga menimbulkan cabaran - mencapai pariti harga dengan daging tradisional mungkin memerlukan peningkatan yang ketara, seperti bioreaktor yang lebih besar dan automasi yang lebih tinggi.Sebagaimana yang dinyatakan oleh Sarah Baig, Timbalan Setiausaha untuk Penyelidikan, Pendidikan, dan Ekonomi di USDA:
Pertanian selular benar-benar sesuai dengan visi USDA untuk masa depan makanan dan sistem pertanian kita[4].
2. Piawaian Logistik Kesatuan Eropah
Kesatuan Eropah (EU) mengkategorikan daging yang diternak sebagai makanan baru, yang bermaksud ia mesti menjalani penilaian keselamatan pra-pasaran yang disentralisasi oleh Pihak Berkuasa Keselamatan Makanan Eropah (EFSA) di bawah Peraturan (EU) 2015/2283. EU mengamalkan prinsip berhati-hati semasa penilaian risiko, menyesuaikan kawalan suhu dan keperluan kebolehkesanan untuk setiap produk. Spesifik ini digariskan dalam kebenaran produk pada Senarai Kesatuan Makanan Baru [11]. Kaedah fleksibel berasaskan risiko ini berbeza dengan pendekatan yang lebih tegar dan preskriptif yang digunakan di Amerika Syarikat.Proses kelulusan biasanya mengambil masa sekitar 18 bulan, tetapi ini boleh memanjang hingga tiga tahun jika data tambahan diperlukan [11].
Standard Kawalan Suhu
EFSA menentukan logistik dan standard kawalan suhu untuk produk daging yang diternak semasa penilaian risikonya [11]. Semua produk mesti mematuhi Undang-Undang Makanan Umum (Peraturan (EC) No 178/2002), yang melarang penjualan makanan yang tidak selamat [11] . Jika terdapat ketidakpastian saintifik yang berterusan mengenai keselamatan produk, langkah sementara - seperti syarat penyimpanan dan pengangkutan yang ketat - boleh dikenakan di bawah prinsip berjaga-jaga.
Keperluan Kebolehkesanan
Pengilang dikehendaki menyediakan pelabelan yang komprehensif yang merangkumi setiap peringkat pengeluaran, dari identiti garis sel hingga proses pematangan menggunakan sistem pengeluaran yang canggih. Ini memastikan kebolehkesanan penuh dan membantu pengguna memahami asal usul produk dan butiran pemakanan [1] . Peraturan pelabelan ini dinyatakan dalam kebenaran produk untuk menjamin ketelusan [12].
Pada Julai 2024, syarikat Perancis Gourmey menjadi yang pertama mengemukakan permohonan peraturan untuk foie gras yang ditanam kepada Suruhanjaya Eropah. Kes ini dijangka menjadi ujian penting untuk rangka kerja EU [11] [13].
Bea Cukai dan Tarif
Dasar perdagangan nasional dalam EU menambah kerumitan kepada logistik. Sebagai contoh, beberapa negara telah memperkenalkan larangan yang mencipta cabaran undang-undang untuk pengeksport antarabangsa. Undang-undang No. 172 Itali (Disember 2023) mengenakan denda sehingga €150,000, manakala Romania telah mencadangkan undang-undang dengan penalti antara €40,000 dan €60,000. Pengeksport juga mesti memastikan pembungkusan dan dokumentasi mereka mematuhi peraturan pelabelan ketat EU.
Kos Pematuhan
Menavigasi proses kebenaran makanan baru boleh menjadi mahal, kerana ia memerlukan dokumen terperinci mengenai keselamatan, pemakanan, dan kebersihan. Menggunakan bahan-bahan selamat makanan boleh membantu mempermudah keperluan ini sambil menguruskan kos. Ini menimbulkan cabaran yang ketara bagi syarikat-syarikat kecil.Francesca Carantoni dari Universiti Maastricht telah menyatakan:
Jalan EU adalah perlahan dan mahal, kadang-kadang digambarkan sebagai 'lembah kematian' untuk inovasi, terutamanya memandangkan ketiadaan insentif kewangan langsung [13].
Walau bagaimanapun, terdapat tanda-tanda kemajuan. Pada Julai 2024, LabFarm Sp. z o.o Poland telah memperoleh geran kira-kira €2 juta daripada Pusat Penyelidikan dan Pembangunan Kebangsaan. Ini menandakan contoh pertama pelaburan awam langsung dalam penyelidikan dan pembangunan daging yang ditanam oleh kerajaan Eropah Tengah dan Timur.
3. Rangka Kerja Logistik Asia-Pasifik
Rantau Asia-Pasifik secara beransur-ansur membentuk pendekatannya untuk mengawal selia daging yang ditanam, dengan negara-negara mengguna pakai pelbagai rangka kerja.Menjelang akhir 2025, hanya Singapura dan Australia yang telah meluluskan daging ternak untuk jualan komersial dalam rantau ini, manakala Amerika Syarikat berfungsi sebagai titik rujukan global untuk piawaian peraturan [6].
Piawaian Kawalan Suhu
Usaha sedang dijalankan, yang diketuai oleh Forum Penyelarasan Peraturan APAC, untuk mewujudkan piawaian bersatu untuk dokumentasi, kebolehkesanan, dan keperluan perdagangan di seluruh rantau ini [3] . Agensi kebangsaan seperti Agensi Makanan Singapura (SFA) dan Food Standards Australia New Zealand (FSANZ) memainkan peranan penting dalam menilai protokol penyimpanan dan pengangkutan. Satu contoh: pada tahun 2025, FSANZ meluluskan burung puyuh ternak dari Vow yang berpusat di Sydney selepas perundingan awam selama enam minggu, menetapkan satu duluan penting untuk piawaian keselamatan di rantau ini [4][6].
Keperluan Kebolehkesanan
Kebolehkesanan di pasaran Asia-Pasifik bergantung kepada dokumentasi garis sel yang terperinci. Dokumentasi ini memastikan keselamatan sepanjang proses pengeluaran - dari pengasingan sel hingga produk akhir [3]. Syarikat mesti menyediakan data yang komprehensif mengenai sumber dan pencirian sel untuk mendapatkan kelulusan pra-pasaran. Sebagai contoh, pada tahun 2025, GOOD Meat mendapat kelulusan di Singapura untuk menggunakan media bebas serum dalam pengeluaran ayam yang diternak. Pencapaian ini memerlukan dokumentasi yang meluas untuk memenuhi piawaian kebolehkesanan SFA [6].
Korea Selatan juga telah mengemas kini Akta Kebersihan Makanan untuk secara rasmi mengklasifikasikan daging yang diternak sebagai bahan, memperkenalkan keperluan pra-pasaran tertentu [4].Sementara itu, Jepun sedang menavigasi sistem pengawasan dua agensi yang melibatkan Kementerian Kesihatan, Buruh dan Kebajikan serta Agensi Hal Ehwal Pengguna, memerlukan syarikat untuk berhubung dengan kedua-dua agensi bagi pematuhan peraturan [4].
Seperti yang dinyatakan oleh Mirte Gosker, Pengarah Urusan GFI APAC:
Jepun dan Korea Selatan mungkin akan menjadi yang seterusnya dalam kalangan negara APAC untuk membangunkan rangka kerja sedemikian, kerana kedua-dua negara secara proaktif mencari input daripada kumpulan industri untuk merangka proses semakan keselamatan yang jelas dan cekap. [4]
Fokus pada dokumentasi yang ketat ini menekankan komitmen rantau ini untuk mewujudkan piawaian keselamatan yang kukuh.
Kastam dan Tarif
Cabaran perdagangan dan tarif menambah satu lagi lapisan kerumitan kepada landskap peraturan.Ketiadaan piawaian antarabangsa yang jelas untuk pengelasan produk mencipta halangan yang ketara untuk memindahkan daging yang diternak antara negara-negara Asia-Pasifik dan pasaran global [3]. Sumber dan pencirian sel haiwan kekal tidak terkoordinasi, yang lebih merumitkan perdagangan. Untuk menangani ini, lebih daripada 30 syarikat telah menandatangani MOU bersetuju untuk menyeragamkan istilah "daging yang diternak", bertujuan untuk memudahkan komunikasi pengguna dan mengurangkan halangan perdagangan [6]. Walau bagaimanapun, isu perdagangan yang tidak diselesaikan ini terus meningkatkan beban pematuhan.
Kos Pematuhan
Peraturan keselamatan makanan yang berbeza-beza di seluruh rantau ini secara signifikan meningkatkan kos pematuhan. Syarikat-syarikat mesti melabur dengan banyak dalam ujian lanjutan, jaminan kualiti, dan sistem dokumentasi yang kukuh untuk memenuhi tuntutan ini [14].Untuk panduan, ramai profesional industri beralih kepada
Ketiadaan piawaian bersatu memaksa syarikat untuk membangunkan kit alat yang luas untuk dokumentasi garis sel bagi mengatasi ketidakseragaman [3]. Israel, yang bertanggungjawab untuk 15% pelaburan global dalam daging yang diternak, telah muncul sebagai rakan strategik dalam membantu membentuk rangka kerja pengawalseliaan di rantau ini [4]. Selain itu, UK sedang meneroka perjanjian dua hala dengan Israel untuk mempercepatkan kelulusan daging yang diternak, berpotensi menawarkan model untuk negara-negara Asia-Pasifik yang ingin memperkemaskan proses mereka sendiri [4].
Kelebihan dan Kekurangan
Bahagian ini memecahkan faedah dan cabaran pengawalseliaan khusus untuk setiap rantau, dengan fokus pada kesannya terhadap logistik daging yang diternak.
Setiap wilayah mempunyai kekuatan dan cabaran tersendiri apabila berkaitan dengan peraturan untuk daging yang diternak. Di Amerika Syarikat, rangka kerja peraturan mendapat manfaat daripada kepakaran FDA dan USDA dalam perbankan sel dan pemprosesan daging, yang menyediakan struktur yang biasa untuk perniagaan menavigasi [15]. Walau bagaimanapun, larangan di peringkat negeri di tempat-tempat seperti Florida, Alabama, dan Arizona mewujudkan rangkaian pengedaran yang terpecah-pecah. Melanggar larangan ini boleh mengakibatkan denda antara £400 hingga £800 [4]. Pendekatan yang terpecah-pecah ini merumitkan pengangkutan antara negeri, walaupun apabila kelulusan persekutuan telah diperoleh.
Di Kesatuan Eropah, sebaik sahaja kelulusan diberikan, produk mendapat akses ke semua 27 negara anggota, menawarkan potensi pasaran yang luas [5].Walau bagaimanapun, sikap berhati-hati blok tersebut bermakna kos yang lebih tinggi dan proses kelulusan yang boleh mengambil masa 18 hingga 36 bulan, melambatkan kemasukan pasaran dengan ketara [15][5]. Selain itu, larangan kebangsaan di negara seperti Itali dan Perancis menambah satu lagi lapisan kerumitan kepada perancangan logistik di seluruh rantau ini [17].
Singapura menonjol kerana sistem pengawalseliaan yang cekap dan fleksibel. Agensi Makanan Singapura sering menyelesaikan kelulusan dalam masa 9 hingga 12 bulan, menggunakan pendekatan penilaian keselamatan berdasarkan kes demi kes [5] . Ini membolehkan keperluan logistik disesuaikan daripada piawaian yang ketat. Walau bagaimanapun, pasaran domestik Singapura yang kecil mengehadkan skala infrastruktur logistiknya berbanding pasaran yang lebih besar seperti AS atau EU.Sebaliknya, Australia dan New Zealand mendapat manfaat daripada Kod Piawaian Makanan yang dikongsi, yang memastikan piawaian pengendalian yang konsisten di kedua-dua negara [5]. Walaupun rangka kerja bersatu ini menguntungkan, proses penilaian berkanun sering merangkumi tempoh perundingan awam, yang boleh memanjangkan garis masa.
htmlBerikut adalah perbandingan ringkas kelebihan dan cabaran serantau:
| Wilayah | Kelebihan Utama | Kekurangan Utama | Garis Masa Kelulusan |
|---|---|---|---|
| Amerika Syarikat | Rangka kerja FDA/USDA yang mantap memanfaatkan kepakaran rantaian sejuk [15] | Pengedaran terpecah akibat larangan peringkat negeri (FL, AL, AZ) [4] | Sederhana |
| Kesatuan Eropah | Akses pasaran tunggal ke 27 negara setelah diluluskan [5] | Proses kelulusan yang panjang (18–36 bulan) dan kos tinggi [15][5] | 18–36 bulan |
| Singapura | Penilaian pantas dan fleksibel berdasarkan kes demi kes [5] | Had pasaran kecil mengehadkan skala infrastruktur logistik | 9–12 bulan [5] |
| Australia/New Zealand | Rangka kerja bi-nasional bersatu melalui Kod Piawaian Makanan [5] | Penilaian berkanun termasuk tempoh perundingan awam | Sederhana |
Perbandingan serantau ini menonjolkan cabaran kewangan dan operasi yang dihadapi syarikat apabila memasuki pasaran ini.Sebagai contoh, keperluan dokumentasi terperinci EU menambah kos pematuhan, manakala AS menuntut pelaburan yang signifikan dalam infrastruktur logistik [4]. Ini termasuk mengoptimumkan kos penanaman bioreaktor untuk mengekalkan margin sambil memenuhi piawaian ketat serantau.
Memahami perbezaan peraturan ini adalah penting untuk membina rantaian bekalan yang boleh disesuaikan dan mematuhi. Syarikat seperti
Kesimpulan
Melihat kepada landskap peraturan yang dibincangkan di atas, jelas bahawa menavigasi perbezaan serantau memerlukan strategi rantaian bekalan yang disesuaikan.Sebagai contoh, Amerika Syarikat bergantung kepada sistem dua agensi, manakala Peraturan Makanan Baru Kesatuan Eropah menyediakan akses kepada 27 negara anggota, walaupun dengan proses kelulusan yang lebih lama. Sementara itu, pendekatan yang lebih fleksibel di Singapura telah membolehkan kemasukan pasaran yang lebih cepat.
Bagi syarikat yang menceburi pasaran ini, mewujudkan sistem keselamatan makanan yang kukuh adalah keutamaan utama untuk menangani bahaya sepanjang rantaian bekalan [2]. Mengekalkan rekod kebolehkesanan yang terperinci dan memastikan pelabelan mematuhi peraturan tempatan adalah sama penting [8]. Berinteraksi dengan pengawal selia lebih awal - melalui inisiatif seperti Klinik Maya Singapura atau kotak pasir Produk Ternakan Sel UK (dijadualkan dari Februari 2025 hingga Februari 2027) [16] - boleh membantu mengurangkan kos pematuhan dan mempercepatkan kemasukan pasaran. Satu lagi cabaran adalah mendapatkan input khusus di pelbagai rantau peraturan. Platform seperti
Membina rantaian bekalan yang selaras dengan piawaian serantau yang pelbagai adalah penting untuk berkembang secara global. Apabila peraturan terus berubah, mempunyai sistem logistik yang fleksibel dan rangkaian sumber yang boleh dipercayai akan menjadi penting untuk pertumbuhan jangka panjang industri daging ternak. Rantaian bekalan yang boleh disesuaikan dan mematuhi ini akan menjadi asas untuk pengembangan global yang berjaya.
Soalan Lazim
Apakah kelulusan yang diperlukan sebelum menghantar daging ternak ke AS, EU atau Singapura?
Menghantar daging ternak datang dengan cabaran memenuhi keperluan peraturan di setiap rantau. Di Amerika Syarikat, ini melibatkan kelulusan daripada USDA dan FDA, dengan pemeriksaan keselamatan dipandu oleh prinsip HACCP.Di Kesatuan Eropah, produk dinilai di bawah Peraturan Makanan Novel, yang memerlukan penilaian keselamatan terperinci. Sementara itu, Singapura menuntut kelulusan peraturan, termasuk penilaian keselamatan yang ketat dan pelesenan. Proses ini dilaksanakan untuk memastikan semua produk memenuhi piawaian keselamatan dan pemeriksaan yang ketat sebelum mereka boleh memasuki pasaran.
Bagaimana peraturan kawalan suhu berbeza untuk daging yang diternak di seluruh rantau ini?
Peraturan kawalan suhu untuk daging yang diternak berbeza bergantung pada rantau. Di EU, daging yang diternak jatuh di bawah kategori makanan novel, yang bermaksud ia mesti mematuhi garis panduan suhu yang ketat semasa pengeluaran dan penyimpanan untuk memastikan ia kekal selamat untuk dimakan. Begitu juga, di AS dan UK, peraturan keselamatan makanan menekankan kepentingan kawalan suhu sebagai bahagian penting dalam mencegah bahaya. Walaupun pendekatan khusus mungkin berbeza, semua kawasan berkongsi fokus yang sama: mengekalkan pengurusan suhu yang betul untuk mengelakkan pencemaran dan mengekalkan piawaian keselamatan makanan.
Apakah rekod ketelusuran yang diperlukan untuk lulus audit dan melepasi kastam?
Untuk berjaya menavigasi audit dan pelepasan kastam untuk daging yang ditanam, adalah penting untuk mengekalkan rekod ketelusuran yang menyeluruh. Rekod ini harus memperincikan segala-galanya dari asal bahan mentah - seperti garis sel dan media pertumbuhan - kepada proses pembuatan, termasuk rekod kumpulan, kawalan proses, dan protokol kebersihan. Selain itu, mereka mesti merangkumi data mengenai ujian , seperti pemeriksaan patogen, analisis kimia, dan penilaian kestabilan.
Adalah penting juga untuk menyimpan arkib yang teratur mengenai kelulusan peraturan, pensijilan, dan laporan audit.Dokumen-dokumen ini membantu membuktikan pematuhan dengan kedua-dua piawaian tempatan dan antarabangsa, seperti garis panduan HACCP di UK atau peraturan USDA/FDA di AS. Tanpa tahap dokumentasi ini, memenuhi keperluan peraturan dan kastam menjadi lebih mencabar.
