<tc>Multus</tc> Proliferum® P

Proliferum P to pozbawiony składników zwierzęcych zamiennik surowicy, zaprojektowany do hodowli świńskich komórek macierzystych pochodzących z tkanki tłuszczowej. Rozwiązuje on ograniczenia związane z surowicą płodową bydlęcą, oferując zdefiniowaną i skalowalną alternatywę odpowiednią do rozwoju mięsa hodowlanego. Produkt jest dostarczany jako panel trzech odrębnych formulacji, z których każda oferuje nieco inny skład wspierający porównawczą optymalizację. Umożliwia to producentom zidentyfikowanie formulacji, która najlepiej wspiera proliferację i różnicowanie w ramach ich specyficznych linii komórkowych i systemów hodowlanych.

Formulacje były oceniane na modelach nieśmiertelnych i spontanicznie nieśmiertelnych świńskich komórek macierzystych pochodzących z adipocytów (piADSCs i psiADSCs). W ciągu pięciu pasaży komórki hodowane z Proliferum P wykazywały czasy podwojenia, morfologię i żywotność porównywalne do kultur uzupełnionych 10 procentami FBS.Testy różnicowania potwierdziły normalne zachowanie adipogenne, a barwienie żywych i martwych komórek wykazało silne przeżycie zarówno w procesach opartych na adhezji, jak i na mikronośnikach. Dane te pokazują, że wszystkie trzy warianty zapewniają niezawodną wydajność w formatach hodowli statycznej i zawiesinowej.

Proliferum P jest dostarczany w stanie sterylnym i zamrożonym i powinien być przechowywany w temperaturze −20 °C z minimalnym narażeniem na światło. Zaleca się rozmrażanie w temperaturze pokojowej w celu zachowania stabilności. Po rozmrożeniu produkt należy rozcieńczyć w podstawowym medium, takim jak DMEM/F12, do roboczego stężenia 1–2×, z zaleceniem miareczkowania w celu określenia optymalnego stosunku dla każdego systemu komórkowego. Kompletny medium powinno być używane w ciągu jednego do dwóch tygodni i wymieniane co czterdzieści osiem godzin. Podczas przechodzenia z systemów zawierających surowicę, formuły wspierają bezpośrednie przełączanie lub stopniową adaptację przez trzy pasaże.

Multus zaleca ocenę wszystkich trzech formułacji podczas początkowej optymalizacji, ponieważ odpowiedzi specyficzne dla typu komórek mogą wpływać na wydajność w różnych warunkach.